Reiservaringen

David op reis in Thailand

Ik ben lange tijd niet op vakantie geweest. De keren dat ik wel ging was dat binnen Europa. En toen werd ik opeens gevraagd mee te gaan naar Thailand. Ik was nog nooit in Azië geweest en mijn eerste associatie was olifanten en warm weer. Ik heb online onderzocht wat Thailand zoal te bieden heeft en dat sprak me erg aan.  


Toen ik me voorbereidde op de reis kwam ik erachter dat ik zonnebrand, muggenspray en andere geneesmiddelen moest regelen. Naarmate de vertrekdatum dichterbij kwam, keek ik steeds vaker naar wat er zoal te doen is in Pattaya en de nabije omgeving. Ik werd erg enthousiast van het lekkere eten, de nationale parken, watervallen, tijgers, olifanten en durians.

Ik vertrok op een relatief koude Nederlandse dag en kwam 12 uur later in het hete Bangkok aan. De lucht voelde als een warme deken. Hongerig als ik was, heb ik meteen een lekkere Thaise maaltijd gegeten met noedels en vlees. Vervolgens ben ik met de bus naar Pattaya gegaan en van daaruit met een bustaxi naar het hotel. Om bij de bustaxi te komen, moest ik de weg oversteken, maar er waren geen oversteekplaatsen of stoplichten. Ik stak op goed geluk en gevaar voor eigen leven de weg over.


Genieten in de dierentuin en het nationale park

De eerste dag zijn we naar een dierenpark geweest. Ik had nog nooit een olifant gezien van heel dichtbij of zelfs maar aangeraakt. Je kon door een olifant worden opgetild, zittend op zijn slurf. Ik heb daarna de olifanten nog lekkere banaantjes gevoerd. De olifanten gaven ook een show waarbij ze over je heen konden stappen als je dat wilde. Ook gooiden ze ballonnen kapot met pijltjes en deden allerlei trucjes. Na deze leuke dag in het dierenpark hebben we uitgebreid Thais gegeten.
De tweede dag zijn we naar Namtok Phlio national park in Chanthaburi gegaan. Chanthaburi ligt redelijk ver buiten Pattaya. We hebben hier de Phlio waterval bezocht. Om daar te komen moest ik gladde en glibberige rotspaden trotseren. Het was echter meer dan de moeite waard. De waterval zat vol mooie vissen. Na een lange dag reizen hebben we weer van heerlijk kruidig Thais eten genoten: onder andere krabbepoten, vlees en andere vissoorten. In onze eettent keken we uit op een bord met de aankondiging van het nieuwe jaar. In Thailand was het bijna het jaar 2561.

Prachtige bloemen
De volgende dag zijn we naar Nong Nooch Tropical Botanical garden gegaan. Dit is enigszins buiten Pattaya. Op weg naar Nong Nooch maakten we een tussenstop bij de bergwand met een Boeddha in  goudgekleurde lijnen erop. Uiteindelijk kwamen we aan bij Nong Nooch Tropical Botanical Garden. De bloemen waren heel erg mooi. Na een dag genieten in de tuinen, hebben we uitgebreid vis gegeten. We zijn naar een eettent gegaan waar je zelf de vis kon pakken die je wilde eten. De reisleidsters maakten allemaal soorten vis klaar op een kleine barbecueplaat. De zalm, krab, aal en vele andere vissen waren verrukkelijk. Het zeebanket was een waar feest.

Het eerste waar je aan denkt bij Thailand is Boeddha. Dus een bezoek aan een boeddhistische tempel is een must see als je in Thailand bent. We zagen allerlei beelden van goden die aanbeden worden in het boeddhisme. Afgezien van tempels en olifanten staat Thailand ook bekend om haar tijgers. Na de duik in het boeddhisme hebben we de Sriracha Tiger Zoo bezocht. Uiteraard moest ik een tijgershow zien. De tijgers sprongen door hoepels en liepen over smalle balken. Daarnaast hebben we ook krokodillen gezien. Tijdens de krokodillenshow deed een van de dierentemmers zijn hoofd in de bek van de krokodil. Mensen konden ook op de krokodil gaan zitten.

Thais eten: heerlijk fruit en een zeer pittige gerecht
Ik had gehoord van een vrucht genaamd Durian die ruikt naar wasmiddel en heel bekend is in Thailand. De reisleidster had enkele Durians en andere Thaise vruchten gekocht. We hebben deze na het bezoek aan de dierentuin lekker opgesmikkeld. We hebben de Durians niet in het hotel opgegeten, want dat is verboden. Als je dit zou doen, stinkt de hele kamer ernaar. Durian smaakt gelukkig wel heerlijk.
De reisleidster gaf aan het einde van de dag aan dat Isan eten een traktatie is voor liefhebbers van heet eten. We zouden dat de volgende dag eten. Ik ben een groot liefhebber van pittig eten en kon dus niet wachten. Het eten was superlekker en zeer heet. Het was geen overbodige luxe om tussendoor water te drinken.

Ontspannen
De volgende dag zijn we in het hete weer vertrokken naar het vliegveld in Bangkok. Met de warmte nog in mijn lichaam was het een shock om weer in het koude Amsterdam aan te komen. De reis was een verademing en een lekkere ontspanning. Ik moest wel wennen aan de warmte, maar Thailand is een heerlijk land om te ontspannen en tot jezelf te komen.

 

 

 

 

Image
Image

Het reizende gevoel (Joyce)

Ik ben me er bewust van dat dit verhaal als een roman gaat klinken en misschien is het ook de enige verhaalvorm waarin mijn ervaringen van afgelopen jaar beschreven kunnen worden. Ik ben mij er echter wel van bewust dat er wel degelijk wetenschappelijke elementen aan toegeschreven kunnen worden met als doel de bewustwording in de gezondheidszorg te verhogen
De thema’s zijn reizen, liefde en gevoeligheid voor psychoses
Na in 2011 volgens de artsen genoemde zware eerste  psychose te hebben doorgemaakt, met een opname en verschillende uitgeprobeerde medicatie, ging ik het traject in van een heel nieuwe wereld,..de ggz. Vele jaren van gesprekken, cognitieve gedragstherapie en hoge dosis medicatie, zorgde vooral voor een gevoel van niks willen, toch doorzetten, vallen, opstaan, bewustwording en een volledige hernieuwde identiteit. Gespreksonderwerpen waren vooral draagkracht-draaglast, stress, wat is perfectie, neurotransmitters . Ik had vaak een afspraak met de psychiater waarbij ik eigenlijk intrinsiek de intentie had te zorgen voor een afbouw van medicatie,. Ik wilde weer voelen! Wie niet? Daarnaast dekt voor mijn gevoel de diagnose de lading niet.
Ik ben een zoeker en nieuwsgierig, maar tegelijkertijd geconfronteerd met hele nieuwe kanten in mijzelf. Dit zorgde ervoor dat ik ervaringsdeskundige werd, wat ik uit in mijn werk bij de Jutters. Achteraf gezien is deze keuze voor dit beroep mogelijk te herleiden uit het intrinsieke ongenoegen over hoe men in de gezondheidszorg zijn ideologie verwerft met de beste bedoelingen.
De kracht van de kwetsbaarheid en gevoeligheid wordt in de gezondheidszorg anders uitgelegd, niet wetende dat ik enigszins in een ggz ei leefde vroeg mijn zusje me vorig jaar of ik mee ging naar Nepal, backpacken…
Verschillende vragen kwamen inderdaad in me op.. kan ik dat wel aan? Dat is toch stress? Achteraf gezien is het het beste wat ik heb gedaan, met een rugzak de nieuwe prikkels aangaan.
Eenmaal in Nepal keek ik mijn ogen uit, het was zo lang geleden dat ik buiten Europa was geweest. In welk ggz ei had ik geleefd? Alle zintuigen en prikkels nam ik in me op en kwamen binnen in mijn hart i.p.v. hoofd. Het boeddhisme, de restanten van de aardbeving.  Ik leefde in een roes en was ondergedompeld. We leerden mensen kennen uit andere culturen , zo ook een Australiër, we werden vrienden, maar eigenlijk was ik verliefd aan het worden. Eenmaal terug in Nederland hielden we contact en werd ik gigantisch verliefd, zo verliefd was ik in tijden niet meer geweest. Was dit het gevolg van het feit dat al mijn zintuigen weer werden aangesproken tijdens het reizen?
Maar ik was in Nederland en hij nog in Nepal. Ik was weer bij de Jutters aan het werk, maar het reizen en de verliefdheid liet me niet los. Dit zorgde dat ik prompt in al mijn verliefdheid een ticket naar Australië had geboekt voor een half jaar later. Het zelfvertrouwen wat ik had gekregen van het reizen uit Nepal met mijn zusje, zorgde er voor dat ik het aandurfde, een half jaar later alleen naar de andere kant van de wereld te gaan, Australië.
Een half jaar later was ik volledig verliefd in Australië, waarin we samen hebben gereisd. Ik herken hem en zie hem totaal oordeelvrij  en hij mij in mijn gevoeligheid voor spirituele hallucinaties, wanen en meerdere dood ervaringen tijdens mijn psychoses.
Na 3,5 week ging ik met groot ongenoegen toch weer terug naar Nederland, Ik kwam terug en alle externe materiele  elementen in mijn leven, zoals huis en geld  hadden hun waarde verloren. Ik wilde terug naar de roes van het reizen en verliefdheid ,vond het moeilijk om mijn leven in Nederland weer op te pakken. Ik moest loslaten, volledig gaan loslaten. Ik kreeg een paar maanden later weer psychotische symptomen, ik was gestopt met mijn medicatie. De volledige verliefdheid doet ook iets met je neurotransmitters ,zei mijn psychiater waar ik weer was beland. Of was het omdat ik niet mijn hart had gevolgd en in Australië was gebleven? Ik stapte af van mijn gevoelspad en ging terug naar materialistische patronen, die misschien niet meer paste..
Maar ook dit had ik niet willen missen, Ik voelde namelijk in alles dat ik leefde en het afgelopen jaar had geleefd door het reizen. Hij had me mezelf teruggegeven.  Ik realiseerde mij dat elke psychose voor mij eigenlijk als een spirituele verlichting  aan voelde. In de Nepalese cultuur worden dit soort kenmerken namelijk als spiritueel aangewend en in de westerse cultuur als een psychose benoemd. Het ziektemodel in het westen staat me niet aan, ook al ben ik me er van bewust dat ik op het moment een lage dosis medicatie nodig heb.
De beperkingen van onze gezondheidszorg werden helderder voor mij na deze ervaringen van afgelopen jaar. Tegelijkertijd is het goed mogelijk om het beste uit de verschillende werelden te combineren.
Deze relativering en hernieuwde inzichten creëerde bij mij de vraag in hoeverre wij  in het westen ‘echt’ leven.
1 ding weet ik wel en dat is dat het gevoel van ‘echt’ leven en je eigen pad volgen onbeschrijfelijk is en je blik verruimd.

Joyce de Blaey (28 jaar)
Ik ben werkzaam als ervaringsdeskundige bij de Jutters te Den Haag en woonachtig in Den Haag, het reizen en wonen in het buitenland en de droom om weer naar Nepal te gaan blijft echter kriebelen dit heeft geleid dat ik over een paar maanden weer naar Nepal ga om in een weeshuis te gaan werken.

 

 

 

 

Reizen heeft invloed op herstel (Guiselaine)

Tussen 2013 en 2016 heb ik het leven als digitale nomade geprobeerd. Het reizen beviel me wel! Het bezichtigen van landen, het kennis maken met andere culturen en je onderdompelen in de stilte van de natuur was fantastisch. Tijdens het reizen was en kon ik flexibel zijn, maar terug in Nederland steeds moest ik opzoek naar een woning. Hierin was ik niet flexibel en geen enkele woonruimte voldeed voor langere tijd. Het was kiezen tussen kosten, lange tijd huren of grotere reizen doen. Ik koos voor het laatste. Dat heeft me prachtige ervaring gebracht en vrienden uit andere landen. Alleen het geen eigen plek hebben als ik terug was brak me op.

Je kunt alleen flexibel zijn als je ook ankerpunten in het leven hebt. Dus heb ik tegenwoordig een vaste woonadres aangeschaft. Dit brengt wel meer vaste kosten, maar ik heb dan wel een ankerpunt om naar toe terug te keren. Mijn doel is dan ook weer reizen te gaan maken vanuit mijn ankerpunt, want ja ik mis het reizen. Het begint al met de voorbereiding. Inlezen over het land, cultuur en wat te doen is daar. Het mooiste vind ik om ergens op een plein te gaan zitten en het te laten gebeuren. Meestal komt dan iemand met me kletsen, waardoor ik meer te weten kom over de gewoontes en lokale dingen om te doen. Do as locals is dan makkelijk. Ook bij het eten kijk ik waar de locals lunchen en ontbijten en ga ik tussen zitten. Ik durf niet alles te proberen qua eten, maar ik waag me wel aan lokale gerechten vaak. Zo heb ik in Ecuador cuy geproefd een soort cavia, jak in Mongolië (was ook Jakkes) en Kangoeroe en krokodil in Australië. Maar het liefst proef ik de vruchten en groentes van het land! Ik ben gek op verse sappen en die zijn in Zuid-Amerika zo makkelijk te verkrijgen en goedkoop.


Wat ik merk tijdens en direct na het reizen is dat ik rustiger word en minder hoef van mezelf. Ik probeer dat door te trekken in mijn leven in Nederland, maar na een week of 2 maak ik me weer druk om kleine dingen. Dus eigenlijk moet ik dan weer op reis. Maar ja dat is financieel niet haalbaar. Toch is het mijn droom om die rust die ik op reizen ervaar ooit in mijn dagelijks leven te integreren.

 

Image

Met Maarten naar Thailand